Displaying 1 - 10 of 100 entries.

Welkom

  • Posted on november 26, 2011 at 20:30

  
 Welkom op mijn Website..  

 

 • Mijn naam is Marianne, de naam *Lightangel* heb ik  toegewezen   gekregen doordat velen mij een Engel noemen, en omdat ik een  ’Lichtwerker bent..

 • Mag een Medium zijn, en werk met hart en ziel voor mijn medemens en dier. Openheid en eerlijkheid met vertrouwen zijn de belangrijkste sleutelwoorden voor mij, ook naar anderen toe. Ik wil graag vertrouwen geven door een reikende en helpende hand aan te bieden die er mogelijk is….in Liefde en Licht.  

 

Daar naast ben ik..

* Usui Reiki Master..

* Kundalini Reiki Master,..

* Gold Reiki Master..

* Dolphin Trilogy Reiki Master..

* Magnetiseur

* Spiritual Animal Healer..

* Spiritueel Coach..

* Bachtherapeute..

* Aura-Chakratherapeute..

* Shamanic Healer..

* Droomanalyste..

* Akasha Records reader..

* Full Spectrum Healing..

* Light of Archangels Empowerment..

* Angel Light Initation..

* White Light Healing..

* Tera Mai Reiki1 +2..

* Tachyon.

* Gidsen contact

 

• Ik heb hiervoor een aantal inwijdingen en cursussen gevolgd, en mag ik deze ook doorgeven, deze staan ook op de website, indien je belangstelling heb hiervoor… of vragen heb hierover, stuur me gerust een mailtje via contactformulier, ook voor gratis hulp voor één (huis)dier per gezin.

 
 • Ook ligt mijn hart en ziel in het Boeddhisme, en leer graag m’n lessen en wijsheid hierin om het pad te mogen bewandelen..
 
 • Wens je een mooie spirituele innerlijke reis toe in Liefde en Licht

 • Spiritueel, , Gene Zijde, Licht, Dromen, Reiki, Energie, Dieren, Bach bloesems en Engelen.. en nog meer.

 • Neem gerust een kijkje bij, wat je aanspreekt.
 
 Heel veel teksten zijn van mezelf die op deze site geschreven zijn..Graag respect hiervoor en gelieve deze niet te kopieren..dankjewel.
 
 
  ***Warme Lichtgroet***
  Lightangel Marianne
 
       
        
 
      ~*’Ohm Mani Padme Hum’*~
      ”De parel van het Universum,
        is de Lotus van mijn hart”
 
 
 

        ~*Namasté *~

       Ik eer de plaats in jou
       waarin het hele
       universum is.

       Ik eer de plaats in jou
       die liefde,
       waarheid, licht
       en vrede is.
 
      Als jij daar bent,
      in jou, waar liefde,
      waarheid, licht
en vrede is.’

      en ik ben daar,
      in mij, waar liefde,
      waarheid, licht
      en vrede is,
     dan zijn we Één
               
 
 
                                                               

 

Tzolkin Mei 2012

  • Posted on mei 17, 2012 at 18:46

 

 

                                                         TZOLKIN Mei 2012

 

Lieve allemaal,

Gisteren is de golf van de gele ster begonnen.

Deze golf duurt tot 29 mei en 28 mei is meteen de enige poortdag in deze golf.

 

                                  De energiegolf van de GELE STER

 

 Naar buiten stralen. Natuurlijke orde. Schoonheid. Mooier maken. Kunst.

 

 Het is de laatste golf van de Tzolkin en dat is niet voor niets. Met de energie van de ster kun je de puntjes op de i zetten, de laatste hand leggen aan je schepping, zodat het een kunstwerk wordt. De schaduw van de ster is tegenstand of verzet.

Deze dagen kun je veel weerstand ondervinden of opzoeken. Je zult veel bezig zijn met je omgeving en weinig contact hebben met je binnenwereld. Straal af en toe even naar binnen om het ook daar licht te maken! Wees kunst!

 

 Je bevind je in de golf van de gele ster met als thema HARMONIE en als doel UNIVERSALITEIT. Kom erachter waar je werkelijk thuishoort.Onderzoek waar en in hoeverre onbewuste patronen je leven in disharmonie brengen.

 

Zodra je innerlijke werkelijkheid verandert, zal ook je leven veranderen.De veranderingen in je leven werken van binnen naar buiten. Ervaar onvoorwaardelijke liefde.

 

Je kunt alleen maar volledig zijn als je ook de onvolledigheid in je leven hebt ervaren. De polariteit van je leven toont je het werkelijke leven. Heb je wonden lief, het zijn de doornen van de roos die jij in werkelijkheid bent. Laat je innerlijke schoonheid volledig tot bloei komen.

 

Bron: Maya Tzolkin

Kinder Sfeer

  • Posted on mei 14, 2012 at 15:30

 

                                             

                                            De Kindersfeer

 

Dit verhaal mag overal verspreid worden, zodat ouders mogen weten wat er met hun overleden kind gebeurt indien zij in de kindersfeer aankomen

Het is voor ouders van kinderen die door een ziekte of door een ongeval uit het gezin worden weggenomen goed te weten dat er een leven ná dit aardse leven bestaat.

In deze lezing heeft onze geestelijk leider getracht het verhaal over de kindersfeer door de ziel van een kind te laten vertellen.

 De stijl van vertellen zal daardoor totaal anders zijn dan dat wat u gewend bent. Maar juist hierdoor krijgt dit verhaal een diep emotioneel karakter.

 U krijgt In deze lezing te maken met het groeiproces door de vier tuinen van de kindersfeer naar een nieuwe volwassen geboorte. Nooit eerder heeft iemand het aangedurfd om via een trance- medium de informatie over de Gouden tuin, de Doorzichtige tuin, de Blauwe tuin en de Groene tuin aan de Aarde over te dragen.

 Gezien de sterke emoties bij wiegendood, een ongeluk of een doodgeboren kind, rustte op dit onderwerp langdurig een sterk taboe. Deze lezing voegt een dimensie toe aan alle andere informatie over het leven en werken in de sferen.

 

DE KINDERSFEER

 Als je droomt ben je net een engel…

 Je kunt gaan en staan waar je wilt…

 Je bent als een vlinder die gaat van bloem tot bloem…

 Vlieg mijn kind, vlieg naar de zon en herinner je de droom als je wakker wordt.

 Als je droomt ben je als een engel.

Maar wanneer je een engel bent zul je dat zijn bij dag en nacht, bij voor- en tegenspoed.

 

Na het leven op Aarde leeft de ziel verder in een andere vorm en in een andere dimensie. Voor volwassen mensen geldt dat zij naar de astrale wereld gaan en voor kinderen dat zij naar de kindersfeer gaan. Maar om het zo te vertellen is wel heel eenvoudig. Er is immers niets gezegd over de plaats in de astrale wereld waar wij terecht komen. Want dat heeft te maken met bewustzijn en evolutie van de ziel die wij zijn.

 Waarschijnlijk weet u dat er zeven sferen zijn en dat de gemiddelde ziel zo’n driehonderdduizend jaar nodig heeft om al die sferen te doorlopen. Wanneer u dan ook weet dat er vanuit de vierde sfeer niet of nauwelijks incarnaties op Aarde terugkeren, dan zult u begrijpen dat het principe van HOOG en LAAG BEWUSTZIJN zich alleen in de eerste drie sferen afspeelt wat betreft het leven op Aarde.

 De 1e sfeer zou men oorlogszuchtig kunnen noemen.

 De 2e sfeer zou men het zoeken naar bewustzijn en de 3e sfeer het uitwerken van dat bewustzijn kunnen noemen.

 De kindersfeer echter bevindt zich op de helft van de 4e sfeer(!) en wordt omringd door engelen van de Witte Broederschap en vele andere zielen die hun taak binnen het Rad van Wedergeboorte volbracht hebben.

 Kinderen die voor hun puberteit overgaan zullen in die kindersfeer worden opgenomen. Dit gebeurt onafhankelijk van hun verdere evolutie als ziel. Wanneer zij op een later tijdstip aan een nieuwe incarnatie op Aarde gaan beginnen zullen zij daarop worden voorbereid en teruggebracht worden naar hun geestelijke afstemming.

 Wanneer een kind op Aarde na een ziekbed of door een ongeluk sterft – wij noemen dit overgaan – zal het door zijn of haar engelbewaarder, of zo u wilt ‘geleidegeest’, worden opgehaald en worden meegenomen naar de kindersfeer. Afhankelijk van de bereikte leeftijd op Aarde zal het daar in groepen worden ingedeeld. Deze groepen kunt u vergelijken met de “Kleuter- en Basisschool” op Aarde. Het grootste probleem voor volwassen mensen is dat zij kinderen zien als iets kleins en teers met daarnaast hulpeloosheid en totale afhankelijkheid van de ouders. Maar dat is niet helemaal waar.

 Weliswaar moeten baby’s leren lopen en praten en opnieuw leren omgaan met het lichaam op Aarde, maar daarnaast bezitten zij heel veel kennis uit eerdere levens. De ziel van een klein baby’tje kan heel goed al 50 of meer levens achter zich hebben en als ziel meer dan 100.000 jaar oud zijn.

De basis van het bewustzijn is dus afhankelijk van eerder opgedane ervaringen. En juist die eerder opgedane ervaringen bepalen de zieleafstemming van het kind.

 

DE VLINDER

“Ik sta op het punt om geboren te worden op Aarde. Mijn pappa en mamma zullen mij de naam Patty geven.

Ik mag nog even terugkijken in Zomerland, een wereld waar ik na mijn laatste leven in terecht ben gekomen. Dat laatste leven was er een van geluk en tevredenheid. Het speelde zich af in Portugal en ik was moeder van 3 zoons en 2 dochters.

Vaag komen deze regressie- herinneringen weer bij mij boven. Maar even zo goed weet ik dat ik een nieuw karma heb gekozen. Ik zal weer een meisje worden en ik zal weer kinderen krijgen. Ik heb afspraken gemaakt met andere zielen die na mij naar de Aarde zullen gaan. En ik weet nu al dat ik over een aantal jaren bezig zal zijn met genetisch onderzoek. Het “hoe en waarom” van het menselijk leven heeft mij reeds lang geïntrigeerd… Ik kijk naar beneden en zie een kamer met allemaal mensen. Mijn mamma ligt op een bed en een aantal andere mensen staan om haar heen.

 ”Ga maar”, zegt mijn engelbewaarder.

Ik zoek mijn plaats in mijn lichaam en probeer mij met al mijn kracht naar buiten te werken. Het doet pijn en ik heb het gevoel dat mijn borstkas ingedrukt wordt. De sluis waar ik doorheen moet is nauw, maar ik weet dat dit bij al mijn eerdere geboortes ook zo geweest is. De grenzeloze ruimte van de Astrale wereld zal plaats maken voor de engheid van het kleine lichaam op Aarde. Handen pakken mijn hoofd en helpen mij naar buiten. Ik haal adem en zie het licht van de Aarde. Ik zie de Zon die door het raam naar binnen schijnt en de lampen boven het bed. Het is een ander licht dan het geestelijk licht waar ik lange tijd in geleefd heb. Ik voel de warmte van het lichaam van mijn moeder terwijl ik op haar buik lig.De pijn in mijn borst blijft en mijn ademhaling gaat steeds moeilijker. Ik wil terug enik wil vechten om te blijven leven. Terug naar dat heerlijke Zomerland en blijven leven om de afspraken die ik gemaakt heb met mamma en pappa en vele anderen na te komen.

Twee jaar lang heb ik gevochten met mijn lichaam. Mijn longen zijn niet goed genoeg om zelfstandig adem te halen. Soms ben ik enkele weken thuis geweest en dan weer weken lang in een ziekenhuis. Ik vraag aan mijn geleidegeest wat ik moet doen. Zijn antwoord verheugt me en verbaast me tegelijkertijd. Hij zegt: “Je moet zelf beslissen. Wel kan ik zeggen dat je terug mag. Je verdere verblijf op Aarde lijkt mij voor jou en je ouders niet langer zinvol. Je longen zullen slechter worden en je zult binnen afzienbare tijd in coma raken. En pas na vele jaren zul je uiteindelijk weer vrij zijn.

Ik besluit om afscheid te nemen van mijn mamma en pappa. ‘s Nachts wanneer zij slapen en hun zielen in de Astrale wereld zijn zal ik vragen of zij mij los willen laten als hun kind. En ik ga ze proberen uit te leggen dat ik heel veel van ze houd, maar niet langer in mijn lichaam kan blijven.

 

Enkele weken later…

Mijn engelbewaarder houdt mijn hand vast en de gouden draad waarmee ik aan mijn lichaam vastzit wordt doorgesneden. Ik zie een groot goudgeel licht en ik hoor het geluid van een kinderkoor. Een engel van de Witte Broederschap pakt mijn hand en met z’n drieën lijken we omhoog te vliegen. Weg van de Aarde, weg van alle mensen die om mij huilen en weg van mijn pappa en mamma. Zij huilen niet maar schijnen diep van binnen te wetendat ik niet dood ben maar in een andere vorm verder leef.

Ik voel mij als een vlinder. Ik vlieg en sla mijn vleugels uit. Samen vliegen wij omhoog. Hoger en hoger naar… Opeens vraag ik: “Waar gaan wij naar toe ?”

Op datzelfde moment gaan we door een prachtige poort die toegang geeft tot een ruimte waar ik heel veel kinderen zie. Allemaal van ongeveer dezelfde leeftijd die ikzelf had toen ik de Aarde verliet.’DIT zal jouw plaats zijn voor de komende tijd’, hoor ik zeggen. ‘Nu is het tijd om in het bad te gaan’, klinkt de stem van mijn engelbewaarder.

Een prachtig rond bad, gevuld met zilver water, staat al klaar wanneer ik een ruimte binnenkom. Alle pijn en al het verdriet wordt hier weggewassen. Maar de herinnering, zonder emotie, mag ik bewaren. Het voelt heerlijk en lekker ontspannen aan.

Mijn eerste opdracht is om diep adem te halen. Voor het eerst sinds lange tijd haal ik adem zonder pijn. Het lijkt een hemelse balsem die door mijn lichaam gaat. Ik wil zingen en pret maken, maar daarvoor is het nog te vroeg.Eerst moet ik leren om met mijn astraal lichaam te kunnen omgaan. Daarmee zal ik overal kunnen komen in dit paradijs voor kinderen.

Ik moet leren dat ik niet moet lopen of vliegen, maar dat ik overal kan komen door mijn gedachten naar een plaats te sturen. Wanneer ik denkbij mijn ouders te zijn, dan ben ik er. En wanneer ik aan mijn engelbewaarder denk, staat hij plotseling voor mij. De beheersing van dit spelletje kost mij enige tijd en moeite.

Op een dag wil ik naar een speeltuin toe en vraag daar toestemming voor. Nadat die toestemming is verkregen ga ik samen met mijn engelbewaarder naar een plaats op Aarde waar ik kinderen zie spelen. Zij zien mij niet maar ik hen wel en ik kan zelfs hun gedachten lezen. “Doe voorzichtig”, zegt mijn eigen engel en kijkt mij lachend aan. Ik ga op de schoot van een meisje zitten en schommel met haar mee. Naar voren en naar achteren gaat het. Hoger en hoger. Het meisje voelt mij niet en als ik tegen haar praat, hoort ze me niet.

Nadat ik van het meisje op de schommel ben afgegaan dringt het tot mij door dat ik de naam van mijn engelbewaarder niet ken. “Hoe heet je?”, vraag ik aan mijn engel. “HOME” is zijn antwoord. En ik weet dat ik samen met hem overal thuis zal zijn.

“Waarom kunnen de kinderen op Aarde mij niet verstaan en de kinderen in de Gouden tuin wel?” vraag ik aan Home. “Dat komt doordat de kinderen op Aarde een lichaam van de Aarde hebben en daarmee lopen en denken en eten. En jij hebt een astraal lichaam, waarmee je jezelf verplaatst via jouw gedachten en die gedachten worden gestuurd door dat wat je bent. Wij noemen dat ‘ZIEL’.” Voor het eerst realiseer ik me dat ik ‘anders’ ben. Ik wil zo snel mogelijk terug naar de Gouden tuin, waar allemaal kinderen zijn die net als ik een astraal lichaam hebben en die niet “anders” zijn. Wat later zit ik met een aantal andere kinderen in een cirkel rond een fontein. Hier krijgen wij les in het besturen van ons astraal voertuig en dat is best wel moeilijk.

“Je hebt je tot nu toe zomaar verplaatst en hoewel dat goed ging moet je even heel goed luisteren:Sluit je ogen en denk maar dat je vleugels hebt. Deze vleugels zul je niet echt meer nodig hebben. Maak ze vrij uit je gedachten… Vanaf nu zul je een lange tijd in de Gouden tuin zijn. De mensen op Aarde noemen de Gouden tuin “De kindersfeer”, maar de kindersfeer bevat viertuinen. Elke groep heeft een eigen tuin. Wanneer je op Aarde 5 jaar geworden zou zijn, ga je hier naar de Doorzichtige tuin.”

Later zou ik ontdekken dat kinderen rond hun 8e verjaardag naar de Blauwe tuin en kinderen rond hun 11e verjaardag naar de Groene tuin gaan. De Groene tuin lijkt het meest op de tuinen van de Aarde en is dan ook de laatste tuin in de Kindersfeer.

“Een ziel heeft geen vorm en dus ook geen massa. Je hebt dus eigenlijk je astraal lichaam ook niet nodig. Maar omdat je ééns weer terug zult gaan naar de Aarde is het goed om je astraal lichaam te behouden. Voorlopig is het beter om in de Gouden tuin te blijven. Hier kun je alles vragen wat je weten wilt. Tevens zul je hier een eigen ruimte krijgen. Een ruimte die alleen voor jou is maar die je met iedereen mag delen. Niemand echter kan daar komen zonder jouw toestemming. Zelfs ik, Home, kom daar pas als jij me roept.

Probeer je nu in gedachten te verplaatsen. Je zult ontdekken dat, wanneer je je ogen opent, je daar zult zijn waar je je gedachten naar toe hebt gestuurd.”Ik denk heel sterk aan mijn eigen plekje en vraag mezelf af hoe dat eruit ziet. Wanneer ik mijn ogen open doe zie ik een kamertje wat precies gelijk is aan mijn eigen kamertje op Aarde. Alles staat erin. Mijn beertjes en mijn eigen bedje. Alles en alles waar ik elke nacht naar gekeken heb. Dit is mijn eigen huisje in de sferen, bedenk ik.

 

DE GOUDEN TUIN

Het is prachtig zomers weer in mijn Zomerland en ik hoor mooie muziek. De muziek lijkt niet op die van de Aarde. Vandaag ga ik een bezoek brengen aan de ‘kijkkamer’.

De ‘kijkkamer’ is een ruimte waar je naar toe kunt gaan om naar plaatsen te kijken zonder dat je er heen hoeft te gaan. Als ik binnenkom zijn er al een heleboel kinderen. Ieder heeft zijn eigen plekje en zijn eigen gouden spiegel. Wanneer ik mijn gedachten op de spiegel richt komt er een gouden gloed over de spiegel heen. Het is alsof hij oplicht. Ik vraag aan de spiegel, waarom ik het verkeerde lichaam heb gekozen toen ik naar de Aarde ging.

In de spiegel zie ik mezelf vlak voor mijn geboorte. Ik ben sterk en er is niets aan de hand. Dan ga ik door een sluis en word in elkaar geperst. Vooral mijn borstkas krijgt veel pijn en druk te verwerken. Dan ben ik op Aarde en zie ik mijn beide ouders. Maar de pijn blijft en leidt uiteindelijk tot mijn terugkeer naar dit Zomerland. Ik “weet” nu dat ik geen verkeerde (karmische) keus heb gemaakt maar dat het gekomen is door het indrukken van mijn borstkas tijdens mijn geboorte.

Plots ervaar ik dieper te ademen dan ik sinds lange tijd gedaan heb. Er is iets van mij afgevallen en er ontstaat een gevoel van diepe vrede in mij. Opnieuw vraag ik aan de spiegel of ik mag zien met welke zielen ik verbonden ben. In prachtige witte gewaden zie ik mijn pappa en mamma die ik moest achterlaten, maar ook zie ik beelden van andere mensen. Daarnaast zie ik het gezicht van mijn “gids” zoals ik hem in vele levens gekend heb. Tevens zie ik mezelf samen met kinderen en vrienden in gewaden uit heel oude tijden. Al die herinneringen maken mij blij maar geven ook een gevoel van eenzaamheid. Plotseling staat Home naast mij en wenkt me om met hem mee te gaan. “Dit is allemaal voorbij”, zegt hij. “We moeten ons nu bepalen tot het HEDEN.” “Je moet leren versmelten met mensen of met dingen”, zegt Home. “Je bent niets anders dan een gedachte en die gedachte kun je in iets of iemand binnen brengen. Probeer maar…

Denk maar aan mij en je zult merken dat je langzaam in mij zult worden opgenomen. Dan zul je voelen en denken zoals ik dat doe. Probeer maar…”Ik ga tegenover hem staan en kijk mijn vriend aan. Vooral zijn ogen houden mij vast en langzaam kijk ik INdie ogen. Zij stralen vol liefde en trekken mij a.h.w. naar binnen toe. Ik word opgetild en terwijl ik kleiner en kleiner word glijd ik via die ogen het astraal lichaam van HOME in. “Ben ik HEM?”, vraag ik me dan af, “of kan ik ook mijn gedachten aan hem overgeven?”

In de komende tijd zal ik dit gaan leren te doen met kinderen in de Gouden tuin en met mensen op Aarde. Zo kan ik een (telepathische) gedachte bij die mensen binnen brengen. Ik lijk zelf wel een engelbewaarder, denk ik, wanneer ik op deze wijze iemand probeer te waarschuwen voor een ongeluk. Vandaag moet ik aan een kubus denken. Ik sluit mijn ogen en probeer aan zo’n kubus te denken en te denken en te denken. Maar mijn gedachten dwalen af en het figuur verdwijnt.

Ineens staat er een jongetje naast mij en zegt: “Ik zal je helpen…” Samen denken wij om het hardst aan een kubus en…ja hoor! Voor ons vormt zich een echte kubus (materialisatie). “Het is jouw kubus”, zegt het jongetje nu. “Ga er met je gedachten in zitten en maak het tot je huis.” Plotseling voel ik dat hij zijn gedachte een andere richting geeft… maar de kubus blijft. Ik besef dat ik mijn gedachten een ziel heb gegeven en dat de kubus als het ware geboren is. Hij kan dus nu ook zonder mijn gedachte bestaan. Ik stap uit de materie die ik via mijn gedachtenkracht gemaakt heb en bekijk van een afstandje mijn schepping.

“Laat alles maar los, zegt HOME, “en kom met mij mee. De kubus zal verder een schuilplaats zijn voor zoekende zielen die geen huis hebben.” “Maar iedereen heeft toch een huis”, zeg ik.

“Misschien moet ik het anders vertellen”, zegt HOME. “Kijk.., jij kunt een gedachte scheppen en dus ook een huis. Of zo je wilt, geluk scheppen voor jezelf of voor iemand anders. Maar een zoekende ziel kan dat niet zelf en ZOEKT dus naar hulp of zoekt naar zo’n kubus als jij gemaakt hebt om in te wonen. Het gebeurt ook wel dat wanneer een mens op Aarde dood gaat, hij zijn astrale voertuigen niet meer nodig heeft en die los laat als voedsel voor zoekende zielen.”Hier moet ik heel lang over nadenken. “Er gaat dus nooit iets verloren wat eens gemaakt is?”, vraag ik. “Wat uit liefde geboren is zal eeuwig leven. En wat uit kwaad geboren is, is als alles van de Aarde en gaat voorbij”, klinkt de stem van HOME.

 

LATER

“Vandaag ga ik naar de Aarde” zegt Home en jij mag ook mee als je wilt.” Hij kijkt er heel erg geheimzinnig bij. Ik sluit mijn ogen en terwijl ik Home’s hand vastpak voel ik een koude wind om mij heen en zo bereiken we de plaats waar mijn gids naar toe wil gaan.

In een kamer zitten drie mensen. Mijn ouders en een man. Deze man is een medium.Een transformator tussen twee werelden. Mijn ouders zijn naar hem toe gegaan om te horen hoe het met mij gaat en of ik een taak heb en nog veel meer. De seance begint en de man sluit zijn ogen en denkt aan een kristal. Langzaam maakt zijn ziel zich los van zijn lichaam en ik zie hem naar mij toe komen.”Denk aan wat je geleerd hebt”, zegt HOME.

Ik denk aan de man en concentreer mij op zijn lichaam. Na enige tijd bevind ik mij IN zijn lichaam en BEN ik een medium. Ik vertel mijn mamma wie ik ben en zeg haar niet meer om mij te huilen. “Je zult spoedig een nieuwe baby in je buik voelen en dat kindje zul je even lief vinden als je mij hebt gevonden. Door de drukte om het nieuwe leven zul je minder aan mij denken. Maar vergeet niet dat ik er altijd zal zijn. Je hoeft maar aan me te denken, mamma, en ik zal heel dicht bij je zijn.” Dit en nog veel en veel meer, vertel ik mijn ouders.

Dan krijg ik het bevel om het lichaam van de man los te laten en voeg mij weer bij HOME in mijn eigen sfeer. Nog eenmaal kijk ik om naar de Aarde en maak mij met moeite los van mijn pappa en mamma. Deze laatste gebeurtenis heeft mij geen pijn of verdriet geschonken. Maar wel een intens gevoel van geluk.

 

DE DOORZICHTIGE TUIN

De tijd is voorbij gegaan en nu bevind ik mij in een andere sfeer. Alles wat mij aan de Aarde herinnerde ligt nu ver achter mij. Vanaf nu zal ik mij gaan voorbereiden op een nieuwe incarnatie op Aarde, op een volgend leven in een nieuw lichaam. Aangezien ik alles bij elkaar wel twintig aardse jaren in de kindersfeer zal zijn kan ik helaas niet meer bij mijn laatste mamma en pappa geboren worden.

Ook hier heb ik een eigen huis. Maar… ik mis iets.Wanneer ik dit met HOME bespreek zegt hij: “Tot nu toe had je een huis voor jezelf. Wat je mist is iemand om mee samen te leven en te communiceren.”"Maar jijbent er toch”, roep ik uit. Mijn vriend lacht en zegt niets. “Kom mee”, wenkt hij. En ik volg hem. We komen in een grote ruimte waar allemaal kinderen zijn. Het valt mij op dat ze zo verschillend zijn. “Je kunt nu al aan ze zien in welk land ze later geboren zullen worden”, zegt HOME. “Maar dit kan alleen maar in de Doorzichtige tuin.”

Mijn aandacht wordt naar een punt toegetrokken en ik zie een meisje opstaan en naar mij toe komen. Ik kijk haar aan en krijg ineens een onbedwingbaar verlangen om met haar te versmelten. Langzaam nadert ze mij om dan wanneer zij vlak voor mij staat volledig in mij op te gaan. Eén astraal lichaam, één ziel en één gevoel. Dan staat ze weer naast me en we weten allebei dat ze met me mee gaat naar mijn huis.”Ik heet Wendy”, zegt ze, en ik merk niet eens hoe HOME zich lachend van ons verwijdert.Samen gaan wij, hand in hand, naar de Aarde.

Ik kan door alle huizen en alle mensen heen kijken. Alles wat ze voelen en denken wordt een onderdeel van mezelf. Liefde en geluk voeg ik toe aan mijn eigen bewustzijn. En haat, maar ook verdriet stoot ik onmiddellijk af. Pas veel later ontdek ik dat dat een gave is die niet alle kinderen in mijn sfeer bezitten.

De sfeer waarin wij ons bevinden is zo helder dat het wel een kristal lijkt, waar de Zon mee aan het spelen is. “Kom”, zegt Wendy en we keren terug naar mijn huis.Daar aangekomen bespreken wij onze ervaringen met de Aarde. Wendy zegt me dat zij er geen moeite mee heeft om de gedachten van mensen af te stoten. “Het heeft immers niets met ons leven te maken”, zegt ze. Ik denk hier over na en kom tot de conclusie dat ze wel gelijk heeft. Maar… om andersdenkenden te kunnen begrijpen moet je toch eerst hun gedachten en hun achtergrond in je op nemen.

In de komende maanden zullen we moeten leren om met anderen samen te smelten en al hun gevoel over te nemen. Zo kunnen wij anderen leren kennen en begrijpen.Het moeilijkste vind ik om een gevoel wat niet van mij is vast te houden, zonder het aan mijn eigen bewustzijn toe te voegen. Home vertelt ons dat dat ook het moeilijkste is wat er bestaat.

“Een gevoel of een gedachte van iemand anders overnemen is hetzelfde als een emotie”, zegt hij. “Maar het door je heen laten gaan en er iets mee doen om het daarna weer los te laten, dat is gevoel zonder emotie. Wanneer iemand verdriet heeft moet je dat verdriet ook zelf als verdriet ervaren”, zegt hij, “om die ander te kunnen helpen. Bijna als je eigen verdriet, terwijl het nooit jouw eigen verdriet mag zijn.”

Om ons hier in te bekwamen gaan wij naar een plaats die speciaal gemaakt is om zielen die door een ongeluk op Aarde, te vroeg gestorven zijn, op te vangen. Zij zitten vaak vol schrik en angst en… emoties. Om hen te kunnen helpen worden zij eerst te slapen gelegd. Daarna glijden wij in hun astraal lichaam om hun ervaring te leren kennen. Daar blijven wij nooit langer dan enkele ogenblikken. Het gevoel uit hun lichaam gescheurd te zijn, maakte op mij de meeste indruk.

Pas toen ik na veel oefenen het probleem van de ander tot het mijne gemaakt had, om het daarna ook weer los te laten, kon ik die zielen pas helpen.Soms mocht ik ze heel even meenemen naar mijn huis om ze een lichtbad te geven in de Doorzichtige tuin. Dan liet ik ze, door de ogen van een engel, terugkijken naar hun leven op Aarde. Zo gebeurde het dat Wendy en ik eens iemand meenamen die steeds maar terug in zijn lichaam op Aarde wilde. Wij lieten hem zien dat zijn lichaam verast was en dat wanneer hij opnieuw geboren zou worden dit als een baby’tje zou zijn. Hij zou dus nooit meer verder kunnen gaan met zijn vrouw of zijn werk.

Maar hij geloofde ons niet en na vele dagen werd Wendy wanhopig. “Laten we hem maar loslaten”, zei ze. “Hij heeft zijn oude gedachten meegenomen en kan die toch niet laten varen…” “Maar…, wanneer we iedereen maar loslaten die niet luisteren wil zal er nooit iets veranderen”, schreeuwde ik. Voor het eerst waren Wendy en ik het niet eens met elkaar en zagen we de ziel van die man plotseling “hard worden” en terugvallen naar een duistere sfeer. Op dat moment beseften we beiden dat we bewuster moesten bundelen en voorzichtiger moesten zijn met wat wij dachten.

En misschien begreep ik nu pas dat GEDACHTEN ook werkelijk KRACHTEN zijn.Bij elke volgende reis naar dit gebied zorgden Wendy en ik ervoor eerst op elkaar te zijn afgestemd en… zonder dat hij meeging, steeds aan Home te denken. Alles wat wij voor anderen deden, maakte dat wij sterker werden en als ziel groeiden.Voor onze ontwikkeling was het nodig om te begrijpen wat “LICHT” is. Het licht van de Zon is iets anders dan het Goddelijk licht. En het Goddelijk licht is weer heel anders dan kaarslicht. Wij moesten plaatsnemen in een soort badkuip die geplaatst was in een donkere ruimte.

 Naast ons werd een prachtige gebeeldhouwde kaars ontstoken.”Kijk.., kijk in het licht van de kaars”, klonk een stem. “Zijn licht moet jouw licht worden!” Het leek of ik de kaarsvlam kon opeten en ik voelde het warme licht naar binnen gaan. Plotseling ging de kaars uit. “Het licht van de kaars bestaat niet meer. Het is jouw licht geworden.”

De ruimte vulde zich nu met het licht van de Zon. Het leek of ik hem pakken kon. Ik voelde zijn warmte branden en het licht was feller dan ik verwerken kon. “Adem alles in”, klonk de stem, nu zachter dan eerst. Ik voelde me groter en groter worden en weer leek het of ikal dat licht kon opeten. Opnieuw was het licht niet meer zichtbaar, maar mijn aura gaf evenveel licht als dat van de Zon.

Langzaam, heel, heel langzaam kwam een draaikolk van licht de ruimte binnen. Het vulde alle hoeken en het leek of het licht mijn lichaam in elkaar perste. Het was niet warm maar heerlijk zacht. Zo zacht als een deken die je beschermt tegen de kou, maar ook… als een wolk waarop je kunt weg zweven. Zonder dat de stem iets zei, wist ik dat dit het “GODDELIJK” licht was. Ik moest huilen van geluk en…pijn. Ja pijn.

Het was te veel, te groot en het ging te diep. Ik dacht te zullen stikken. “ADEM DIEP en laat het licht in je doordringen”, klonk de stem nu. Ik werd uit de badkuip getild door het licht en het leek alsof ik vleugels kreeg. Ik zweefde in de ruimte en mijn aura werd groter en groter. Zo groot dat ik dacht dat het licht buiten mij minder sterk werd.”JE BENT LICHT”, klonk opnieuw de stem en ik besefte voor het eerst dat ik een stukje “GOD” was. Er moeten jaren voorbij zijn gegaan. Wendy was uit mijn leven verdwenen en samen met Home had ik de ervaring met het licht nog dikwijls besproken.

 

DE BLAUWE TUIN

Op Aarde zou ik nu ongeveer acht jaar geweest zijn. Mijn leven in de Kindersfeer begon te veranderen. Ik was geen kind meer, maar natuurlijk ook geen groot mens.Ik begon te beseffen dat ik een ziel was, een bron van opgedane ervaringen en heel veel licht. De blauwe of ‘terugkeer- tuin’ is een gebied waar wij ervaringen moeten opdoen met betrekking tot onze eventuele terugkeer naar de Aarde.

Allereerst mogen wij middels een “medium” onze gedachten aan een groepje mensen overdragen. Als dat gebeuren geen problemen meer oplevert, mogen wij kennis nemen van het gevoel weer in een lichaam te zitten. Beide ervaringen zijn bedoeld om weer aan een lichaam van de Aarde te wennen zodat bij een, eventuele, nieuwe geboorte zo’n lichaam geen problemen meer zal opleveren.

Via dit “medium” vertel ik u op dit moment iets over de Kindersfeer, zodat u iets van ons begrijpt en ik naaru kan kijken en inu kan voelen. Maar natuurlijk geeft het lichaam van dit medium mij het meeste gevoel over geluk, pijn en andere aardse dingen.

Ik zou u willen vragen om mijn verhaal aan andere mamma’s en pappa’s te willen doorvertellen, zodat zij niet meer verdrietig zijn om het verlies van hun kindje. Ik zou het fijn vinden om te weten dat zij begrijpen dat we niet dood zijn, maar dat we zomaar huppelend door astrale tuinen in de Kindersfeer kunnen lopen.

Ook zou ik graag vertellen dat ik best wel kan lachen, maar soms ook een beetje verdrietig kan zijn. Je kunt heel veel leren en je mag ook vaak spelen in mijn wereld en daar hoef je echt niet om te huilen.

 

De hiernavolgende informatie werd enkele weken later uitgesproken:

Dag lieve mensen daar ben ik weer! Ik wil jullie graag vertellen over mijn ervaring in de Blauwe tuin. We moesten met z’n allen in een kring gaan zitten en onze ogen sluiten. Eerst moesten we aan een heel groot licht denken en daarna moesten we dat licht met een leuke kleur vullen. Ik heb natuurlijk voor goud gekozen want dat is mijn mooiste kleur.

Het duurde wel vijf minuten voor ik de hele ruimte met goud licht had gevuld. Alle andere kinderen keken naar mijn gouden stralen en vergaten daardoor even om hun eigen ruimte met hùn gekozen kleur te vullen.

Een stem achter mij zei tegen iemand: “Ze heeft materialisatie- vermogen”. Ik wist niet wat dat betekende, maar ik besefte toen wel dat ik in staat was om mijn kleur – of was het mijn wil? – aan anderen op te leggen. Ik ging beven en mijn lichaam werd warmer en warmer. De hele ruimte was gevuld met goud licht. Ik dacht dat ik het goed gedaan had en misschien was dat ook zo, maar een juffrouw nam mij mee, weg van de andere kinderen en vertelde mij dat ik mijn wil wel mocht opleggen om iemand te helpen, maar dat ik hier erg voorzichtig mee moest zijn en… bla… bla.. bla.

Het was de eerste keer in de Kindersfeer dat iemand mij terecht wees en toen ik daar met “HOME” over sprak, zei hij dat de juf groot gelijk had. Hij liet beelden van de Aarde zien, waarbij sommige mensen aan anderen hun wil oplegden.

Ik ben daar erg van geschrokken en ben de juf gaan vertellen dat ik spijt heb. Ze was erg lief tegen mij en vertelde dat mijn houding was gekomen, doordat ik een klein beetje groter was geworden en daardoor een eigen mening kreeg over het leven en over mensen en de kinderen in de Kindersfeer.

Ik ben wel een heleboel dagen in mijn eigen huisje gebleven. Schaamte maar ook nieuwsgierigheid wisselden elkaar af als ik er aan terugdacht wat de juf me verteld had. En plotseling wist ik dat ik klaar was voor de Groene tuin. In de Groene tuin zou ik worden voorbereid op een nieuw leven op Aarde. Maar dat was moeilijker dan ik had gedacht…

 

DE GROENE TUIN

De Groene tuin lijkt op een bos op Aarde. Alles is groen. Alles is er. Groene bomen, groene bloemen, de grond is groen en soms denk ik weleens dat zelfs de lucht groen is. Op een dag moest ik bij een juf komen die in een groot licht gehuld was. Het licht uit haar lichaam straalde sterk naar buiten en ik moest van haar vertellen:

- Waarom ik dacht dat ik toegelaten was tot de Groene tuin

- wat voor een leven ik wilde als ik opnieuw geboren zou mogen worden en

- of ik een jongetje of een meisje zou willen worden.

 Mijn antwoord was even logisch als stom. Natuurlijk wilde ik weer een meisje worden… Maar bij het uitspreken wist ik niet waarom ik géén jongetje wilde zijn. Ik wilde verder met de taak die ik in mijn laatste leven niet heb kunnen afmaken, maar besefte dat de Aarde er straks misschien heel anders zou uitzien dan toen. En mijn toelating tot de Groene tuin vond ik gewoon logisch. Ik had toch mijn best gedaan.

De juf in het licht vertelde toen dat je alleen maar werd toegelaten tot de Groene tuin wanneer je, als ziel, klaar was om opnieuw naar de Aarde te gaan en dat je dan afscheid moest nemen van al je vriendjes en vriendinnetjes. De Groene tuin voelde plotseling erg eenzaam en verdrietig. Ik wilde wel naar de Aarde, maar kon de Kindersfeer nog niet loslaten. Een straal donkergroen licht bereikte mij en ik voelde me slaperig worden.

Of ik uren of dagen geslapen heb, weet ik niet, maar toen ik wakker werd kwam de juf naar me toe en nam me mee naar een hoge berg, of iets wat er op leek. Daar waren allemaal zielen bij elkaar met wie ik later op Aarde iets samen zou gaan doen.Het leek of ik ze al lang kende en ik wilde ze allemaal omhelzen, maar dat mocht niet.

“Jij mag éérst kiezen”, zei de juf. “Kies maar wie je als engelbewaarder wilt hebben.”"Kies maar wie je pappa en mamma gaan worden en kies maar met wie je later op Aarde zielebanden wilt aangaan. En kies maar of je een meisje of een jongen wilt worden en kies daarna of je zelf kinderen wilt…”Ik dacht dat ik gek werd. Hoe kon ik dat nu weten en wie moest ik afwijzen en, en, en … Ik wist het niet meer en begon voor het eerst in heel lange tijd te huilen.

Weer moet ik uren of dagen geslapen hebben en toen ik wakker werd wist ik dat ik wanhopig terugverlangde naar “HOME”. “Help me toch, kom dan toch”, schreeuwde ik en was zo vol van verdriet dat ik niet voelde dat hij met al zijn liefde al naast mij stond. “Ik kan je gids niet zijn, m’n kind”, want ik zal een andere taak in de sferen krijgen. Ik kan je echter wel helpen met de keuze die je overigens zelf zult moeten maken.” “Geef mij maar een hand en doe je ogen heel stijf dicht” , zei mijn vriend. Ik voelde me helemaal warm worden. En even leek het of ik net zo’n lichaam had als vroeger op Aarde.

Een wolk van zachtgroen licht omringde ons en het leek wel of ik die groene wolk kon inademen. “HOME” ging voor mij staan en omarmde me stevig en toen leek het of hij me kuste, zoals mijn mamma dat gedaan had voor ik in de Kindersfeer kwam. Nooit na mijn laatste leven had ik de herinnering aan dat leven zo intens ervaren. “Voel in de massa van de Aarde”, fluisterde “HOME”.

Op de een of andere manier voelde ik mijn laatste leven heel sterk en ik werd een beetje bang. Maar ineens was het of alles van mij afviel. De groene wolk loste ook plotseling op en ik voelde mij een héél klein baby’tje. De druk van de armen van mijn vriend werd losser en iets in mij wist dat hij mij nu los zou laten. En dat voelde even… heel eenzaam.

Toen liet “HOME” mij los uit zijn omhelzing. Hij deed een stap achteruit en de laatste groene wolkjes maakten plaats voor een groot wit licht om hem heen. Toen loste hij op. Ineens wistik wat mijn ziel ging doen.

In een ruimte met veel water ontmoet ik wel honderd zielen. Met sommigen heb ik een heel leven lang samen geleefd op Aarde en met anderen maar een paar jaar. Weer anderen ken ik heel goed en ik weetdat ik met hen weleens getrouwd ben geweest.

Weer anderen waren mijn kinderen en, en, en… Ik voel mij ineens heel groot en volwassen ! Ik kan heel goed afspraken maken met deze zielen. Mijn nieuwe mamma en pappa zijn hierbij en ook iemand met wie ik later zelf kinderen zal krijgen. Terwijl iedereen de ruimte verlaat en ik alleen achterblijf komt “HOME” binnen. Weer neemt hij mij bij een hand en vraagt me om mijn ogen stijf dicht te doen.

“Denk aan een klok” zegt hij en ik zie een grote ronde klok, waarvan de kleine wijzer op een 3 en de grote wijzer op een 6 staat. “Dit zal je geboorte uur zijn”, hoor ik “HOME” zeggen. Terwijl ik naar de klok blijf kijken draaien de wijzers in het rond en blijven steken op de 11 en de 2. “Dat is 11 februari”, hoor ik zijn stem weer in mijn oor fluisteren.

Even later verlaten we samen het vertrek en gaan naar een plaats waar je gemakkelijk contact kan maken met de Aarde. Ik moet me concentreren en aan mijn mamma en pappa denken uit mijn laatste leven. Ik zie ze lachen en weet dat ze weer blij kunnen zijn. Ook zie ik mijn foto op een plank in ‘n kast liggen.

Dat betekent dat ze me al een heel klein beetje vergeten zijn. Maar ik zie ook dat ik een speciaal plaatsje in hun hart heb. Ik moet ze nu voorgoed loslaten en dat doe ik zonder verdriet. Zij zijn verder gegaan met hun leven en ik zal nu ook verder mogen gaan in een ander leven.

Nog eenmaal wil ik naar de Gouden tuin. Daar aangekomen zie ik de juf van toen en vlieg haar om haar hals. Ook zijn er nog een paar kinderen van toen. Ik mag een poosje met ze spelen en we spelen dat we in een kring hard ronddraaien. Wie door de snelheid uit de kring valt heeft verloren. Door de snelheid die de kring ontwikkelt vlieg ik uit de cirkel en nu ben ik ineens in de Doorzichtige tuin. Ook daar kom ik bekenden tegen en vertel ze dat ik over een poosje naar de Aarde mag.

Ook de Blauwe tuin wil ik nog eens zien en door mijn gedachten op de herinneringen te richten “ben ” ik in die tuin. En dan pas dringt het tot mij door dat ik “Wendy” nooit meer heb gezien. Om mij heen kijkend word ik meegezogen in een groot wit stralend licht.

Daar staat ze. Omgeven door een sterke zacht- rose gloed komt ze naar me toe. Ze steekt haar handen uit en ik leg mijn handen in de hare. “Je hebt nog één keuze niet gemaakt”, zegt ze en kijkt me heel raar aan. Ik kijk naar haar en denk dan plotseling aan “HOME”. En ineens weet ik het !

“Jij, jij , jij zal mijn engelbewaarder worden in mijn nieuwe leven”, stamel ik. Een straal van licht komt uit haar ziel en bereikt die van mij. Het is alsof we een verbond sluiten, zoals kinderen dat stiekem onder een tafellaken doen. HOME, HOME, HOME, schreeuw ik, terwijl ik hem vol vreugde wil vertellen van dit diepe geluk. Tegelijkertijd weet ik dat “HOME” het ook fijn zal vinden, omdat hij immers een andere taak gaat krijgen.

 NOTE Marianne: Wie deze tekst voor zichzelf wilt hebben, mag een mailtje sturen naar

light-angel@live.nl en deze tekst komt je tegemoet.

Bron: Lichtsferen

 

LEES OOK DE REACTIE..

 

12 Poorten van de Ziel

  • Posted on mei 14, 2012 at 15:25

 
 
 
 
              De twaalf poorten vormen onze trap naar de ziel!!
 
Wat is het doel in ons leven? Hoe kunnen we elk moment ten volle benutten? Hoe halen we het beste uit onszelf? De twaalf poorten symboliseren twaalf inzichten die ons helpen het alledaagse leven te veranderen in een spiritueel avontuur. Dan Millman laat zien dat elk mens meer mogelijkheden en talenten heeft dan hij gebruikt. Door één voor één de poorten te doorlopen, komen we tot meer inzicht in onszelf en onze omgeving. Dit kompas versterkt je wil, leidt tot meer levenslust en een betere gezondheid en helpt bij het vinden van een stevige financiële basis. Bovendien vergroot het je mededogen, je perspectief en je gevoel voor humor, zodat je liefdevoller relaties met anderen krijgt. Spiritualiteit begint op de grond, niet ergens hoog in de lucht. De twaalf poorten vormen onze trap naar de ziel.

 

Poort 1
Ontdek je eigen waarde

Hoe slim, aantrekkelijk of begaafd je ook bent
je bent geneigd je inspanningen te ondermijnen
en je relaties onderuit te halen
als je betwijfelt of je het waard bent, of het je toekomt.
Het leven is vol geschenken en kansen.
Je kunt ze pas met open armen ontvangen en ervan genieten
wanneer je jouw wezenlijke waarde onderkent,
blij bent met jezelf en net zoveel mededogen
en respect voor jezelf op kunt brengen
als je aan anderen zou geven.
Ontdek je eigen waarde;
het bevrijdt je ziel!

 

Poort 2
Je wil is van jou

Er schuilt een onaangeboorde kracht in jou:
de kracht van je wil, van je ziel, van je hart.
Het is een kracht die bij tegenspoed
niet aflaat.
Je hoeft alleen maar in gedachten te houden
met welk doel je naar de Aarde gekomen bent,
met welk ideaal
een ideaal dat je tot in de sterrenhemel voert,
tot in de diepten van de oceaan en
omhoog, de trap naar je ziel op.
Er ligt een enorme wilskracht in je verscholen,
die louter tot uitdrukking gebracht wil worden.

 

Poort 3
Activeer je lichaam

Je lichaam is het enige dat je
gegarandeerd je hele leven bij je zult houden.
Het vormt de basis van je aardse bestaan.
Je lichaam activeren
verrijkt je leven,
doordat het alle menselijke mogelijkheden vergroot.
Wanneer het je aan vitaliteit ontbreekt,
is er verder eigenlijk niets van belang;
wanneer je gezond bent,
ligt de hele wereld voor je open.

 

Poort 4
Goed Geldbeheer,

Geld is God noch duivel
maar een vorm van energie.
Geld kan je, net als liefde of angst,
van dienst zijn of vast kluisteren
afhankelijk van hoe je het beheert.
Door je doelstellingen te verhelderen
en je talenten te gebruiken,
kun je een goed inkomen verwerven
met iets wat je fijn vindt,
en ondertussen tegemoet komen
aan de hoogste roeping van je ziel.
Wanneer je je geld goed en verstandig gebruikt
deel je je materiële en geestelijke rijkdom
met de rest van de wereld

 

Poort 5
Bedwing je denken

Je ziet de wereld
door een vertekend venster
van overtuigingen, interpretaties en associaties.
De wereld is dan ook
een afspiegeling van je denken.
Als je denken helder wordt
ga je de werkelijkheid
simpelweg zien zoals ze is.
Hoe beleef jij het leven,
en wat zegt dat over de filters
van jouw waarneming?

 
Poort 6
Vertrouw op je intuïtie

Onder je dagelijkse bewustzijn
ligt een ander bewustzijn, als dat van
een sjamaan als van een kind,
wever van dromen, hoeder van het instinct.
In je onderbewuste liggen de sleutels
tot schatkamers vol intuïtieve wijsheid,
heldere inzichten en onaangeboorde kracht.
Je hoeft niets anders te doen
dan te kijken, te luisteren, erop te vertrouwen
en aandacht te schenken aan
dromen, gevoelens, ingevingen.
Als je niet op je eigen innerlijke zintuigen kunt afgaan
waar kun je dan wel op vertrouwen?

 
Poort 7
Accepteer je emoties

Emoties zijn als de golven op zee,
of de onweerswolken in de lucht:
ze komen en drijven vanzelf weer weg.
Je kunt je emoties niet de baas worden
door een doelgerichte, wilskrachtige actie.
Dus ben je niet verantwoordelijk voor je gevoelens;
je bent alleen verantwoordelijk voor je reactie erop.
Accepteer je emoties volledig,
laat je gevoelens zijn zoals ze zijn.
Zorg er alleen voor dat ze je leven niet bepalen.

 
Poort 8
Zie je angsten onder ogen

Angst is een geweldige dienaar
maar een verschrikkelijke meester.
Angst kan, net als pijn, aanscherpen en adviseren
maar ook je leven overschaduwen of beperken.
Angst verschijnt in vele vermommingen, zoals
‘Daar ben ik niet in geïnteresseerd,’ of
‘Waar maak ik me druk om?’ of ‘Dat kan ik niet.’
Je staat dagelijks oog in oog met angst:
je bent bang dat je tekortschiet,
bang dat je wordt afgewezen,
zelfs bang om jezelf te zijn.
Je angsten zijn echter geen muren maar hobbels.
Moed zit hem niet in de afwezigheid van angst
maar in het overwinnen van de angst.

 

Poort 9
Licht op je schaduw

Als kind was je puur potentieel,
vervuld en heel, open en authentiek,
meegaand en machtig, lief en stout
gedisciplineerd en spontaan,
een vat vol mogelijkheden.
Bij het groter worden
heb je die delen van je wezen afgestoten
die strijdig waren met de gangbare normen en waarden.
Je schiep valse zelfbeelden
en werd ‘zus’ maar niet ‘zo’.
Die verborgen tegendelen spelen wel een rol,
want juist wat je niet ziet kan je kwetsen.
Door je schaduw in het licht te zetten
word je weer heel, en echt.
De energie die je ooit nodig had
om je zelfbeeld te verdedigen,
komt nu vrij en geeft kracht, begrip,
deemoed en mededogen.

 

Poort 10
Aanvaard je seksualiteit

Driften en verlangens
naar een seksuele ontlading, eten, het leven
zijn voor jou even natuurlijk
als de wolken in de lucht
of de golven op de zee.
Als je de stuwende kracht van je impulsen
onderdrukt of uitbuit,
ontstaan er obsessies, dwanggedachten
en met schuld beladen geheimen.
Het leven is geen kwestie van
toegeven aan de levensenergieën
of ze verdringen;
het gaat erom dat je ze observeert,
accepteert en met wijsheid in goede banen leidt.
Je seksualiteit aanvaarden
betekent vieren dat je mens bent.

 

Poort 11
Roep je hart wakker

Het grote geheim van het leven heet liefde.
Liefde overstijgt angst en isolement,
leidt je voorbij oppervlakkige sentimenten
naar het vasteland van onbegrensd zijn.
Liefde bestaat niet louter uit woorden en gevoelens,
maar uit daden van een afzonderlijk ik,
verder dan verstand en motieven,
naar de aanvaarding van alle mensen,, dingen, omstandigheden.
Genegenheid begint met kleine dingen,
met ogenblikken van inzicht en deemoed,
met je wezenlijke verlangen
naar de liefdesband, het een zijn dat je wacht
aan de binnenkant van de deur naar je hart.
Je bent hier niet om contact te maken met je hogere zelf,
je bent hier om je hogere zelf te worden.

 

Poort 12
Dienstbaar zijn

Dienstbaarheid is een houding
die gebaseerd is op de erkenning
dat de wereld je heeft ondersteund,
je voedde, onderwees, beproefde,
of je het nu verdiende of niet.
Inzicht in die simpele waarheid
kan je ertoe aanzetten om met alles wat in je is uiting te geven aan
de grenzeloze dankbaarheid die je verschuldigd bent.
Dienstbaarheid is zowel een middel als een doel,
want door aan anderen te geven
stel je je open voor
liefde, overvloed en innerlijke vrede.
Je kunt anderen niet van dienst zijn zonder jezelf te verheffen.

Bron: De Twaalf Poorten naar de Ziel
Auteur: Dan Millman

 

 

 

De Sferen

  • Posted on mei 13, 2012 at 20:27

                
 
 
                        Mooi om te lezen en mee te nemen in je hartje   

De ”sferen”
Na onze aardse dood krijgen de meeste zielen, uitgezonderd de (dolende) zielen die nog aardgebonden willen blijven, dezelfde behandeling, namelijk een rustkuur in een liefdevolle verpleegomgeving, om te wennen aan de nieuwe situatie.
Pas na onze rustkuur gaan we verder en krijgen we onze levensfilm te zien.

We oordelen onszelf en gaan naar een van de vijf sferen;
of de Hel (eigenlijk onderdeel van de Duisternis)
of de Duisternis,
of Schemerland,
of Zomerland,
of de Lichtsferen. (de 7 Hemelse sferen)

De Hel bevindt zich in Saturnus. Zielen die hier geplaatst worden zijn zo achterop geraakt, dat een te vroege terugkeer naar de aarde grote narigheid zou veroorzaken. Ook deze zielen zijn niet verdoemd en kunnen na eeuwen opnieuw reincarneren.
Zelfs de wensgedachte – “God verdoem mij” – zal nooit ingelost worden.

In de Duisternis hebben we uitsluitend te maken met zielen van het type “ikke, ikke en de rest kan stikken” en zij hebben dit op aarde tot hun hoogste ideaal verheven. Hun verblijf in deze sfeer duurt niet langer dan hun eigen hardnekkigheid. Ook deze zielen worden regelmatig door lichtwezens bezocht om hun hardnekkigheid te masseren.

In Schemerland zitten lichtere gevallen. Ze hebben wel schade aangericht aan anderen, maar waren vaak onwetend en weinig vergevingsgezind. Zij gebruikten hun vrije wil nauwelijks en leefden volgens de heersende, weinig liefdevolle, regels van de groep, kerkgenootschap, of samenleving waartoe ze behoorden. Veel gedrag vanuit rigide regels en weinig gedrag vanuit hun hart. Zij hebben zich aan hun omgeving aangepast en zijn vergeten zichzelf te zijn. Pas als zij zich dat bewust worden, kunnen ze verder.

In Zomerland komen de zielen die al een end op de goede weg zijn. In Zomerland is het licht en plezierig toeven en kunnen zij tegelijkertijd werken aan hun persoonlijke groei. Zij oefenen met gedachtenkracht om vormen te creëren en zo hun omgeving te verfraaien. Huizen en landschappen in allerlei varianten zijn hier te vinden.

In deze hierboven benoemde sferen staat eigenlijk het bewustworden en persoonlijke groei centraal, door het afleren van allerlei zaken.

Hierna komen we voor de Lichtsferen in aanmerking. In aardse termen gesproken zijn dit de sferen van het aanleren.
Geluiden en licht spelen hier ‘n grote rol. Gebouwen en landschappen spelen nauwelijks ‘n rol in de lichtsferen
We kunnen van leerling naar Meesterschap opklimmen.
We gaan werken en studies verrichten met als oplopend doel, kennis, inzicht en wijsheid. In de zevende Hemel verblijven de lichtwezens, die zichzelf Meester mogen noemen. Meesters hebben zich diepgaande kennis, inzicht en wijsheid eigen gemaakt op verschillende vakgebieden. Elke Meester heeft verantwoordelijkheden toegewezen gekregen, passend bij zijn of haar vakgebieden.
Om enkele bekende Meesters te noemen:
Jezus, Maria, Boeddha, Quan Yin, El Morya, Mohammed.

Op dit pad naar het Licht leggen we, steeds weer, het nog zwaarst aanwezige fijnstoffelijk lichaam af. Geest wordt steeds intenser en Persoonlijkheid speelt ‘n steeds kleinere rol.
En als we de Hoogste Lichtsferen goed doorlopen hebben, dan pas krijgen we de kans om de Goddelijke Sferen binnen te treden. Hierbij leggen we ons laatste en lichtste fijnstoffelijk lichaam af en worden we onstoffelijk en een met God.
In deze laatste fase worden we definitief verenigd met onze tweelingziel. Sommige Meesters zien af van deze stap en blijven in de Lichtsferen om de mensheid bij te staan in hun groei naar het Licht.

Tzolkin Mei 2012

  • Posted on mei 3, 2012 at 15:10

 

De golf van de BLAUWE ADELAAR

 

 Het hoger bewustzijn, Geheugen ,Scheppen, Visie

 Tijdens deze Blauwe Adelaar golf kun je op je verantwoordelijkheden gewezen worden. En hoe meer je probeert er onderuit te komen, hoe harder de Adelaar achter je aan vliegt en je vastgrijpt in zijn sterke klauwen. Zijn actie lijkt wat hardhandig maar zag je niet hoe je in een web was beland? Het is voor je eigen bestwil.

Adelaar vraagt je met hem mee te vliegen en je leven te aanschouwen. Zie waar je bent en bepaal waar je heen wilt. Neem afstand, overzie en pas je richting aan. Je bent er bijna…

 Besef dat de wereld beter wordt wanneer jij beter wordt. Doe wat noodzakelijk is om meer harmonie en gelijkwaardigheid in je leven te brengen. Sluit vrede met de omstandigheden die je dwars zitten. Stel je vanuit je hart open voor het moment in het hier en nu. Je weet dan ook wat je verder te doen hebt.

 Thema is visie en het doel is weten/begrijpen; grip hebben. Kom erachter waarom je hier bent en wat jouw bijdrage is aan het grote geheel. Jij mag nu je eigen visie gaan vormgeven.

De wereldvrede begint in je hart, op het moment dat jouw visie aansluit bij die van het collectief. Wanneer jij je hier helemaal voor openstelt, dan sta je ook open voor anderen en het leven. Ga voorbij aan de drang om alles in je leven te willen plannen.

Ga voelen hoe de levensenergie binnen je stroomt en kom in je eigen flow. Het veld weet waartoe jij in staat bent en het leven zal jou vinden op het moment dat jij er klaar voor bent. Beginnend op  3 Mei

 Bron: Maya Tzolkin

Reïncarnatie kinderen

  • Posted on april 27, 2012 at 16:42

                                  

 

                                   Ziel voor en na geboorte

 
 
Een mooi geschreven stuk die een troost kan bieden aan ouders die een kind verloren hebben. Op welke manier dan ook,  misschien mag het een stukje verdriet verlichten. Zelf heb ik hier veel kracht en troost uitgehaald na vele jaren. En heb mijn dochter Priscilla, die ik nooit heb mogen baren, als Gids geschonken gekregen. Zo was en is ze nog steeds aanwezig bij mij. En zo zie je dat alles een reden heeft in het Goddelijk plan..
 
 

De ziel voor de geboorte
 
Als een kind geboren wordt, zijn er twee of meer zielen die hierin toegestemd hebben. Dit om van deze gelegenheid gebruik te maken en elkaar zo te ontmoeten voor het leren van een levensles of missie i.v.m. hun karma.  Beide zielen moeten hiervoor toestemming geven en de keuze maken elkaar te ontmoeten.  Het is niet voldoende als maar één ziel hiermee instemt.
 

Miskraam of abortus

Als de kinderziel niet instemt, zal de moeder een miskraam krijgen.
Als de moeder, of welke persoon dan ook met wie het kind een overeenkomst heeft, niet instemt, zal de moeder een miskraam krijgen of voor een abortus beslissen.  De angsten en persoonlijke gevoelens van de moeder zullen van grote invloed zijn op dit besluit.
Dit is allemaal in orde, want deze twee zielen zullen elkaar op een ander tijdstip of in een ander leven ontmoeten. De enigen die deze beslissing kunnen maken zijn de zielen die verwikkeld zijn in deze overeenkomst. Onthoudt dat er een grote liefde bestaat tussen deze zielen en dat geen van hen de ander zal veroordelen.

 

De tijd van binnengaan in het fysieke lichaam
 
Wanneer gaat de ziel in het kinderlichaam dat op het punt staat om geboren te worden? Dat kan elk moment gebeuren. De ziel van het kind is al lang voor de conceptie bij de moeder in de buurt.
Begrijp dat het fysieke lichaam niet belangrijk is. Het is zelfs pas enige tijd na de geboorte, dat de ziel een goede verbinding heeft met het fysieke lichaam. Voor én na het leven, is de ziel vrij om te gaan waar ze wil. De kinderziel kan vele keren in en uit het lichaam gaan tijdens de zwangerschap. Deze ziel houdt heel veel van het fysieke lichaampje-in-wording en let er goed op tijdens de zwangerschap, maar de ziel heeft er nog geen sterke verbinding mee. De kinderziel beslist ongeveer twee maanden voor de geboorte, of hij/zij het komende leven wil gaan leiden in dit lichaam.

 

 Doodgeboren kinderen of zgn. wiegendood

Onthoudt dat het kind de mogelijkheid heeft om op elk gewenst moment de beslissing terug te draaien. Als die beslissing genomen wordt voor of tijdens de geboorte, dan krijgt men een miskraam of een doodgeboren kindje.  Als die beslissing ná de geboorte genomen wordt, zal de baby sterven en dit wordt vaak de wiegendood genoemd. Voor de ouders zelf is dit onverklaarbaar en natuurlijk is dit een grote schok als dit gebeurd. Maar men moet weten dat het kind geboren wordt met een missie. Een pasgeboren kind heeft een heel leven voor zich en is zich bewust van álle mogelijkheden en uitdagingen die hem/haar te wachten staan. Pas enige tijd ná de geboorte zal het kind de wetenschap vergeten van vroegere en huidige levens.  Sommige zielen hebben de kracht niet om het leven wat voor hen ligt te volbrengen.  Zij kiezen er dan voor om dit leven te verlaten en hun levenslessen in een toekomstig leven te leren.

 

 Voor de ouders

Soms kiezen kinderzielen dit leven alléén om de ervaring van het ziek-zijn of zelfs het doodgaan mee te maken.  Soms doen ze dat niet voor persoonlijke redenen maar als een geschenk aan hun familie.
De moeilijkheden zijn bedoeld om de familieleden belangrijke lessen te leren en zo geestelijk te helpen groeien. Als de familieleden ervoor kiezen om deze lessen niet te leren, dan is het grote geschenk voor niets geweest en zullen deze personen hun lessen op een andere manier moeten leren. Sommigen zullen dit geschenk zien als een opoffering, maar dat is het niet, het is een geschenk wat getuigd van grote liefde.

Zie je, ouders geloven vaak dat het hun taak is om hun kinderen iets te leren, maar het is juist het tegenovergestelde. Alle kinderen komen met het geschenk van kennis. De kennis die zij kunnen geven, is de kennis die werkelijk belangrijk is.

 

Bron: Reïncarnatie

Boeddhistisch verhaal

  • Posted on april 26, 2012 at 12:50

                       

 

                         Een Boeddhistische wijsheid

 

Boeddha logeerde in een dorp; er kwam een vrouw naar hem toe, ze weende en huilde en krijste. Haar kind, haar enig kind, was plotseling gestorven. Omdat Boeddha in het dorp was zeiden de mensen: ‘Huil maar niet. Ga naar deze man. De mensen zeggen dat hij oneindig mededogen is. Als hij het wil, kan het kind herleven. Dus je moet niet huilen, ga naar deze Boeddha.’
De vrouw kwam met het dode kind, ze huilde, ze weende en het hele dorp kwam achter haar aan. Heel het dorp was aangedaan. Boeddha’s discipelen waren ook aangedaan. Ze begonnen in gedachten te bidden dat Boeddha toch maar mededogend zou zijn. Hij moet het kind zegenen zodat het weer tot leven komt, tot opstanding.
Heel wat discipelen van Boeddha begonnen te wenen. Het tafereel was zo aandoenlijk, het gaat je door merg en been. Iedereen was stil. Boeddha bewaarde het stilzwijgen. Hij keek naar het dode kind, zei niets en keek naar de wenende, huilende moeder. Na enige tijd zei hij tegen de moeder: ‘Huil niet, doe één enkel ding en je kind zal weer leven. Laat dit dode kind hier, ga terug naar het dorp, ga bij elk huis langs en vraag al die gezinnen of er ooit iemand in hun familie gestorven is, in hun huis. En als je een huis kunt vinden waar niemand ooit gestorven is, vraag dan van hen iets te eten, wat brood, wat rijst, of wat dan ook. En dat brood of die rijst zal het kind onmiddellijk weer tot leven brengen. Ga maar. Geen tijd te verliezen.’

En de vrouw was gelukkig. Ze had nu het idee dat het wonder ging gebeuren. Ze raakte Boeddha’s voeten aan en holde naar het dorp wat niet erg groot was. Er waren een stuk of wat huisjes, enkele families maar. Ze ging van de ene familie naar de andere met haar vraag. Maar iedere familie zei: ‘Nee, onmogelijk. Er is geen enkel huis, niet alleen in dit dorp, maar overal op aarde, waar nooit iemand gestorven is, waar de mensen niet door de dood geleden hebben en door de ellende en de pijn en het verdriet wat daaruit voortkomt.’

Langzaam maar zeker drong het tot de vrouw door dat Boeddha een handigheidje had gebruikt. Dit was onmogelijk. Maar toch was er nog steeds hoop. Ze ging door met vragen tot ze het hele dorp rond was gegaan. Haar tranen droogden op, haar hoop ebde weg, maar ineens voelde ze dat er een nieuw gevoel van rust over haar heen kwam, een sereniteit. Nu drong het tot haar door dat al wie geboren is sterven moet. Het is alleen maar een kwestie van jaren. De één sterft eerder, de ander later, maar de dood is niet te vermijden.

Ze ging terug, raakte weer aan Boeddha’s voeten en zei tegen hem: ‘Net wat de mensen zeggen, u heeft waarlijk een diep mededogen voor de mensen.’ Niemand kon begrijpen wat er gebeurd was. Zijn discipel Ananda vroeg Boeddha: ‘U had de jongen kunnen doen herleven. Hij was zo’n mooi kind en de moeder was zo in en in verdrietig.’ Maar Boeddha zei: ‘Zelfs als het kind was herrezen, zou hij toch hebben moeten sterven. De dood is onvermijdelijk.’
Ananda zei: ‘Maar u schijnt niet erg gevoelig te zijn voor de mensen, voor hun ellende en droefheid.’ Boeddha antwoordde: ‘Ik ben sensitief, jij bent sentimenteel. Juist omdat je gaat wenen, denk je dat je sensitief bent? Je begrijpt het leven niet. Je bent je niet bewust van het verschijnsel.’

Tzolkin April/Mei

  • Posted on april 21, 2012 at 13:22

 

 

                                                                           Tzolkin

                             Vandaag al weer dag 2 van de golf van de Witte Wind.

Deze golf duurt van 20 april tot 3 mei. Poortdag : was gisteren 20 april.

Golf van de WITTE WIND

Communiceren van Gemeenschappelijk belang, Adem, Communiceren, Spirit.

Deze 13 dagen ligt er miscommunicatie op de loer en dient communicatie dus extra aandacht te krijgen.
Probeer helder en integer te spreken.
Ook kun je je bewust worden van je ademhaling.
Wat adem je in?
In welk ritme?
Offer je adem als geschenk aan Grote Geest/Hunab Kú, dan zullen de woorden die je spreekt meevloeien in deze stroom.
Toen God de mens schiep , blies hij hem leven in met zijn eigen adem.
Adem deze spirit in en inspiratie zal je ten deel vallen.

Durf vanuit je gevoel te communiceren en zonder oordelen dat te verwoorden wat er binnen in jezelf omgaat.
Ga met jezelf en met je omgeving in dialoog en vermijd discussie.
Stel je open voor andere zienswijzen en overwin je beperkende overtuigingen.
Licht en donker vormen samen één geheel.
Verruim je bewustzijn en overstijg de schijnbare scheiding tussen tegenstellingen.
Gelijk is ook ongelijk en juist is ook onjuist.
Ga naar je hart en laat het controlerende in je los.

Je bevindt je in de golf van de witte wind met als thema bezieling en als doel integriteit.
Ben je daadwerkelijk bezig op een geïnspireerde manier?
Deze golf zal je helpen te ontdekken wat je ware roeping is.
Je roeping is dat , waar je ziel voor gaat.
Geef hier uiting aan, aanvaard je keuzes en richt je aandacht op dat wat werkelijk van belang is.
Ervaar heling vanuit je innerlijke sjamaan.
Realiseer je dat er veel meer dimensies zijn dan je zelf kunt waarnemen.
Ontwikkel je zintuigen om met de wereld van de onzichtbare krachten in gesprek te gaan .
Dit kan alleen vanuit een open hart.
Wees trouw aan je ziel, want zij is de enige autoriteit in je leven.

Poortdagen:Recentelijk, worden we ons ervan bewust dat grotere energie doorkomt op deze poortdagen terwijl de planeet groeit in bewustzijn. We hebben te maken met interplanetaire activiteiten terwijl onze Aarde haar eigen vibratie verhoogt. Ze communiceert op een hoger niveau van bewustzijn met andere planeten in ons zonnestelsel. Het ontvangen van verhoogde energieën op deze poortdagen wordt meer opgemerkt door diegenen onder ons die gevoeliger zijn voor die energieën. Kan resulteren in meer energie voelen of fysiek wat klachten hebben, lichter slapen, veel dromen.

Mijn Tzolkin

  • Posted on april 21, 2012 at 13:17

 

                                                             Mijn eigen Tzolkin

 

Je bent geboren op .. .. …. Jouw geboortedatum geeft je volgens de Tzolkin (de heilige Maya kalender) een kinwaarde van 202.
De ‘dirigent’ in je leven als gevolg van deze kinwaarde is witte wind. (IK). De witte kleur van de wind geeft aan dat je leven in het teken staat van het duidelijk specificeren en ook meer detail aan te aanbrengen. Je kunt de diepte in en er voor zorgen de zaken in balans te brengen. 
    
  Jouw toon ‘Zeven’.
  De dirigent van je leven staat op toon zeven. Deze toon zeven, ook wel resonante toon genoemd, is de toon van de afstemming. Je dient in resonantie te gaan. De Tzolkin zegt onder andere het volgende over jouw toon zeven: Je bent zeer individualistisch. Je bent een harde werker en je bent bereid om autoriteit te betwisten


Jouw zonneteken ‘Wind’.
Het zonneteken wind orchestreert je leven vanuit de kracht van je bezieling. Andere kwaliteiten die dit zonneteken jou geeft zijn: De oervader, kosmische adem, inspiratie en communicatie. Het leven is een paradox.
 

De schaduwzijde van het zonneteken wind is twijfelen, gebrek aan inspiratie hebben, afstand nemen en te introvert zijn. De Tzolkin zegt het volgende over je zonneteken: Door te communiceren geef je vorm en gestalte aan de kracht van de geest.
 

Je bent spiritueel, innovatief en fantasierijk. Je deelt je eigen geïnspireerdheid graag met andere mensen. Je bent veelzijdig en bovendien ook nog in staat om het licht in het donker en het donker in het licht te zien . Je bent idealistisch en wordt door
 

Jouw familie.
Je behoort tot de familie die ‘de weg voorbereiden.’ Wanneer je wilt weten wat dat precies betekent en welke andere families de Tzolkin nog meer kent, als ook de gidsen die bij je horen, je talent, je doel in je leven en je partner.
 

Ik Kanaliseer om te Communiceren
Adem Inspirerend
Ik bezegel de Inbreng van Spirit
Met de Resonante toon van Afstemmen
Ik word geleid door de kracht van Tijdloosheid

Reinigen van chakra’s

  • Posted on april 16, 2012 at 19:30

                                                    

                                                Reinigen van de chakra’s

(s’ochtends onder de douche)

Houd je linkerhand onderaan je ruggengraat en tast met je rechterhand, op ongeveer een centimeter of tien van je huid, naar je eerste chakra. Draai de chakra driemaal tegen de wijzers van de klok in (stel je voor dat je lichaam de wijzerplaat van de klok is), door met je vingertoppen een cirkel te beschrijven. Spoel je vingers af onder het water. Dit verwijdert het aanslibsel en de giftige stoffen die aan de randen van de chakra kleven. Herhaal dit voor alle zeven chakra’s, waarbij je steeds je vingers afspoelt. Probeer de compacte energie – als gesponnen suiker- op de chakra’s te voelen. Ga nu terug naar je eerste chakra, en draai deze drie of vier keer met de wijzers van de klok mee. Herhaal dit voor alle zeven chakra’s.

Deze oefening verhoogt de snelheid van de chakra’s en stelt alle energiewervelingen in staat optimaal te draaien. Een schone chakra kan natuurlijke energie opnemen om de reserves in het lichtend energieveld aan te vullen en ons gezond te houden.

Bron: Alberto Villoldo, Healing volgens de sjamanen.

 

Lees verder in comment/reactie over mediteren van je chakra’s